Punktem kulminacyjnym tegorocznych obchodów2 Święta Niepodległości było odsłonięcie tablicy pamiątkowej na posesji nr 7 przy ul. Jana Kilińskiego w Śmiglu upamiętniającej postać Wacława Łepkowicza, który urodził się 22 (tak w akcie urodzenia) września 1895 r. w tymże budynku. (W grudniu 1931 r. Feliks Skorupiński, ojciec Bronisława, „objął od p. Juliana Łepkowicza skład kolonialny i porcelany przy ul. Kilińskiego” – zapewne też i dom).


Rodzicami Wacława Łepkowicza byli młynarz Julian, syn Aleksandra i Monika, z domu Kaczmarek – urodzona w Wonieściu lub Wijewie – Łepkowiczowie. Wacław był drugim spośród dziewięciorga dzieci.
Szkołę powszechną ű katolicką ukończył w Śmiglu. Uczył się za destylatora i zbożowca. W sierpniu 1914 r. został wcielony do wojska pruskiego i brał udział w pierwszej wojnie światowej walcząc po stronie pruskiej na froncie francuskim. Został ranny w głowę ű odznaczono go Żelaznym Krzyżem II klasy. W 1917 r. był w szeregach strzelców królewskich. W 1918 roku wstępuje do wojsk powstańczych. 2 lutego 1919 r. przystępuje do wojska polskiego. Będąc dowódcą plutonu w 6 Pułku Strzelców Wielkopolskich brał udział w wojnie bolszewickiej, w czasie której, podczas odwrotu nad rzeką Szczarą, 22 lipca poległ. O tym, że był odważnym i dobrym dowódcą oraz walecznym żołnierzem świadczy fakt, że 27 czerwca dowódca kompanii wnioskował o odznaczenie Wacława Łepkowicza krzyżem VIRITUTI MILITARI V KLASY. Nie zdążył jednak odebrać odznaczenia. nadano mu je pośmiertnie 21 stycznia 1921 r. Krzyż ten zdeponowano w Muzeum Regionalnym w Kościanie. (...)

Hubert Zbierski

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                       projekt i wykonanie: primel.pl