Parafia w Starym Białczu wzmiankowana była już w 1419 roku. W miejscowości, która swego czasu zwana była Białym jeziorem, a dzisiaj znajduje się z dala od głównych szlaków komunikacyjnych znajduje się kościół, który stanowi prawdziwą perełkę architektoniczną. Pierwotnie był to kościół drewniany, który spalił się około 1630 roku.

Ówcześni właściciele Białcza Gajewscy wznieśli kolejny drewniany kościół, który w 1644 roku został poświęcony przez bpa poznańskiego Andrzeja Szołdrskiego. Kolatorami kościoła byli wówczas: Franciszek i Łukasz Gajewscy oraz starosta średzki Jan Cerekwicki. W czasie wizyty bpa Gnińskiego około 1683 roku stwierdzono, że kościół znajdował się w dobrym stanie. Wkrótce doszło jednak do kolejnego pożaru i w miejscu zniszczonego kościoła wybudowano po 1696 roku nowy kościół z cegły palonej.
Warto nadmienić, że w 1508 roku do parafii białeckiej przyłączony został drewniany kościół p.w. ś.ś Jana i Marcina w Krzanie. Kościół ten istniał jeszcze pod koniec XVII wieku.
Autorem projektu kościoła w Starym Białczu był znakomity architekt włoski Jan Catenazzi. Został on wybudowany w stylu barokowym. Kościół jest nakryty dwuspadowym dachem, ze znajdującą się tam sygnaturką, kaplica i dzwonnica są nakryte płaskim dachem. Z fundacji rodziny Żółtowskich w 1872 roku dobudowano od strony południowej kaplicę i dzwonnicę. Kościół jest jednonawowy z trzema półprzęsłami poprzedzonymi półprzęsłem, na którym znajduje się chór muzyczny. Pod nawą znajduje się krypta grobowa w której pochowani są kolatorzy kościoła Zbijewscy i Adam Żółtowski. na sklepieniu znajduje się późnobarokowa polichromia z 1726 i około 1740 roku.
Oprócz ołtarza głównego znajdują się tam 4 ołtarze boczne. Ołtarz główny z 1717 roku jest dwukondygnacyjny z kolumnami, bramkami, girlandami, wstęgami i akantem. W polu głównym ołtarza znajduje się obraz Matki Boskiej Śnieżnej otoczonej aniołkami z datą 1641.
Na cokołach przy kolumnach znajdują się rzeźby ś.ś. Anny Samotrzeć i Doroty, patronek dwóch kolejnych żon Franciszka Gajewskiego. W górnej części ołtarza obok obrazu św. Jana Nepomucena umieszczone są rzeźby ś.ś. Wacława i Franciszka z Asyżu, klęczący aniołowie, a w zwieńczeniu krzyż i aniołowie z narzędziami Męki Chrystusa. Znajduje się tam kartusz z datą 1717. Ołtarze boczne są rokokowe. W prawym ołtarzu bocznym znajduje się obraz Matki Boskiej Bolesnej oraz rzeźby ś.ś. Jana Chrzciciela i Jana Ewangelisty. W lewym jest obraz św. Anny Samotrzeć oraz rzeźby przedstawiające Mojżesza i św. Joachima. W ołtarzu bocznym przy płn. ścianie nawy umieszczono obraz przedstawiający męczeństwo św. Barbary, a w zwieńczeniu obraz Wszystkich Świętych. W ołtarzu bocznym przy płd. ścianie nawy jest obraz Matki Boskiej Różańcowej oraz wizerunki ś.ś. Antoniego i Jana Nepomucena. W kościele zwraca uwagę barokowa ambona z początku XVIII wieku z płaskorzeźbą Chrystusa. Przy kościele znajduje się plebania zbudowana w drugiej połowie XVIII wieku.

Jan Pawicki

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                       projekt i wykonanie: primel.pl