Kościół w Bronikowie jest jednym z najciekawszych przykładów pięknej, drewnianej sztuki sakralnej w okolicach Śmigla. Warto więc przytoczyć jego dzieje zamieszczone w wydanym w 2003 roku opracowaniu „Kościoły Ziemi Kościańskiej”. „Bronikowo – wieś stanowiła w XIV wieku własność rycerstwa łużyckiego z Opalenia.

Przyjmuje się, że kościół p.w. św. Franciszka z Asyżu istniał już w XIV wieku. Pierwszy pleban Wacław wzmiankowany jest w 1423 roku. W okresie reformacji, t.j. w latach 1550-1599 roku kościół ponownie znalazł się w rękach katolików. W drugiej połowie XVIII wieku Franciszek Zbyszewski zbudował nowy drewniany kościół (jego widok znajduje się na tabliczce wotywnej), który w 1738 r. został zniszczony przez pożar. Staraniem Apolonii z Raczyńskich Jaraczewskiej oraz Ignacego Koźmińskiego z Radomicka odbudowę kościoła rozpoczęto jeszcze w tym samym roku, a zakończono w 1739. Z inicjatywy ks. Jana Jazdończyka w 1936 roku dobudowano dwie boczne kaplice, nadające budynkowi kształt krzyża. Kościół jest orientowany, konstrukcji zrębowej z unikalnymi w naszym rejonie ostatkami, zbudowany na podmurówce z kamienia polnego. Nawa wzmocniona jest konstrukcją szkieletową, podobnie jak kaplice i wieża, które są też oszalowane. Kościół jest jednonawowy z trójbocznym prezbiterium, węższym i niższym od nawy. Dach jest dwuspadowy, a nad kaplicami trójspadowy”. Wewnątrz kościoła znajduje się ołtarz główny pochodzący z około 1700 roku, ujęty dwoma kolumnami z rzeźbami św. św. Akwiliniusza, Piotra z Werony, Norberta, Placyda oraz aniołków. W polu głównym znajduje się obraz w typie Matki Boskiej Śnieżnej z 2. połowy XVII wieku. Na zasuwie znajduje się obraz Trójcy Św. Przy ołtarzu na konsolach umieszczone są rzeźby ś.ś. Kazimierza i Jana Ewangelisty. Po bokach kościoła ustawiono dwa ołtarze barokowe. Prawy pochodzi z 1698 roku, z obrazem św. Franciszka w polu głównym i św. Antoniego z dzieciątkiem w zwieńczeniu. Przy kolumnach są rzeźby ś.ś. Łucji i Jadwigi. W lewym ołtarzu jest obraz Adoracji ran Chrystusa przez ś.ś. Franciszka i Katarzynę Sieneńską, a w jego zwieńczeniu obraz Matki Boskiej Bolesnej. Srebrny płaszcz Chrystusa pochodzi z lat 1720-30, natomiast barokowa ambona z I połowy XVII wieku. Również barokowa chrzcielnica oraz chór muzyczny i prospekt pochodzą z około 1700 roku. Na pokrywie chrzcielnicy znajduje się grupa Chrztu Chrystusa. Na zewnętrznej ścianie kościoła umieszczony jest krzyż z około 1700 roku.

Jan Pawicki

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                       projekt i wykonanie: primel.pl